Recyclage-cinema zeggen sommigen. Postmoderne cinema beweren anderen. Hoe dan ook, Quentin Tarantino's handelskenmerk is het hergebruik van B-movies in een hip gestileerd hedendaags jasje, met een dikke saus ironie. Zijn films bevatten telkens verwijzingen naar obscure actie- en horrorprenten. Hij gaat zo ver in zijn recyclagestijl dat hij zelfs acteurs recycleert. In 'Jackie Brown' en 'Kill bill' vist hij respectievelijk de vergane gloriën Pam Grier en David Carradine op. Geweld staat in al zijn films centraal, maar in zo'n extreme mate dat het meer ingehouden humor als afschuw oproept.